در کلینیک نگین، ترک ترامادول با کاهش تدریجی مقدار زیر نظر پزشک، کنترل علائم و روان‌درمانی انجام می‌شود. ترامادول مسکن افیونی مصنوعی است و حتی با تجویز پزشک هم می‌تواند وابستگی جسمی بسازد. پذیرش ویژه آقایان است.
ترامادول (که در داروخانه با نام‌هایی مثل بایومادول عرضه می‌شود) برای دردهای متوسط تا شدید به‌کار می‌رود. مصرف طولانی‌مدت آن وابستگی می‌آورد و مصرف همراه داروهای دیگر یا الکل خطر را بالا می‌برد و بر وابستگی و ترک اثر می‌گذارد.
ترامادول چیست و چرا وابستگی می‌آورد؟
ترامادول روی گیرنده‌های مغز و سیستم عصبی مرکزی اثر می‌گذارد، درد را مهار می‌کند و آرامش می‌آورد. با مصرف منظم، مغز به آن عادت می‌کند و همان مقدار دیگر اثر قبل را ندارد؛ به این «تحمل دارویی» می‌گویند و فرد برای اثر مشابه مقدار را بالا می‌برد. وابستگی با نسخه‌ی پزشک هم پیش می‌آید و در افرادی که زیاده‌روی می‌کنند سریع‌تر شکل می‌گیرد. مصرف طولانی‌مدت برای دردهای قابل کنترل توصیه نمی‌شود. ترامادول بین دانشجویان، سربازان و کسانی که به مواد مخدر مثل تریاک دسترسی ندارند رایج است و گاهی کسانی که آن را برای ترک مواد دیگر مصرف می‌کنند، خودش وابسته می‌شوند.
ترک ترامادول در نگین چگونه انجام می‌شود؟
- ارزیابی: مقدار و مدت مصرف، قرص ۱۰۰ یا ۲۰۰، سابقه‌ی تشنج، مصرف هم‌زمان دارو یا الکل، سن و سلامت روان.
- کاهش تدریجی: ساده‌ترین و مطمئن‌ترین راه جلوگیری از علائم شدید، کم کردن مقدار طی دو تا سه هفته است؛ برنامه را پزشک می‌نویسد.
- کنترل علائم: داروهای حمایتی برای درد، بی‌خوابی، اضطراب و علائم گوارشی؛ پایش بیمار.
- روان‌درمانی و پیگیری: مشاوره‌ی فردی و گروهی، پیشگیری از لغزش و در صورت صلاح‌دید پزشک ایمپلنت نالترکسون.
مراحل کلی را در روند درمان در نگین ببینید.
علائم ترک ترامادول
علائم ترک ترامادول در افراد مختلف فرق دارد و پیش‌بینی دقیقشان ممکن نیست؛ به سلامت عمومی، سن، ژنتیک، سلامت روان و مصرف داروی دیگر بستگی دارد. علائم مثل آنفولانزا شروع می‌شود و ممکن است توهم یا اختلال تمرکز هم بیاید:
| گروه | نشانه‌ها |
|---|---|
| شبه‌آنفولانزایی | آبریزش بینی و چشم، عطسه، سرفه، خمیازه، تعریق، لرز، درد عضله و مفصل |
| گوارشی | تهوع، استفراغ، اسهال، گرفتگی شکم، از دست دادن اشتها |
| عصبی و روانی | اضطراب، بی‌قراری، تحریک‌پذیری، بی‌خوابی، سندرم پای بی‌قرار، افسردگی، ولع مصرف، در موارد شدیدتر سردرگمی، هذیان و توهم |
| قلبی و تنفسی | افزایش ضربان قلب، فشار خون و تنفس تند |
به گفته‌ی DEA، حدود ۹۰٪ کسانی که ترامادول را ترک می‌کنند علائم ترک مواد افیونی را تجربه می‌کنند و حدود ۱۰٪ دیگر ممکن است گیجی شدید، پارانویا، اضطراب، حمله‌ی پانیک، توهم و سوزن‌سوزن شدن یا بی‌حسی اندام‌ها هم داشته باشند. علائم معمولاً حدود ۱۲ ساعت پس از آخرین مصرف شروع می‌شود.
ترک ترامادول چند روز طول می‌کشد؟
در بزرگسالان سالم، علائم یک تا دو روز پس از آخرین مصرف شروع می‌شود، حدود روز سوم اوج می‌گیرد و طی یک تا دو هفته فروکش می‌کند. شدت و مدت علائم به میزان وابستگی بستگی دارد؛ ممکن است مغزی که خیلی به ترامادول وابسته شده زمان بیشتری برای بازگشت به تعادل بخواهد. افراد بالای ۶۵ سال هم چون دارو را کندتر متابولیزه می‌کنند در معرض عوارض ترک هستند.
خطر ترک ناگهانی ترامادول
قطع یک‌باره‌ی ترامادول می‌تواند علاوه بر درد شدید بدن، تب و لرز، عرق سرد و لرزش، توهم شدید و افت بینایی بیاورد. به همین دلیل کاهش تدریجی زیر نظر پزشک روش ایمن‌تر است. اگر مقدار مصرف بالا باشد، احتمال تشنج و حتی کما هم هست؛ ترک خودسرانه‌ی ترامادول می‌تواند جان را تهدید کند. در دوران ترک از غذاهای مغذی مثل لبنیات، سبزیجات، میوه و مغزیجات استفاده کنید.
بهترین روش ترک ترامادول
یک «بهترین روش» برای همه نیست؛ آنچه برای یک نفر مناسب است ممکن است برای دیگری نباشد. مدت و مقدار مصرف، بیماری زمینه‌ای، وضعیت روانی و حمایت خانواده در انتخاب روش اثر دارند و مطمئن‌ترین راه پس از بررسی این عوامل و مشورت با روانشناس ترک اعتیاد تعیین می‌شود. روان‌درمانی علت گرایش به مصرف را پیدا می‌کند و از بازگشت جلوگیری می‌کند؛ ترکیب سم‌زدایی با روان‌درمانی بهترین نتیجه را می‌دهد.
دو شیوه‌ی رایج: سم‌زدایی که آهسته است و بیمار حمایت روانی می‌خواهد و مهارت زندگی بدون مصرف را یاد می‌گیرد؛ و کاهش تدریجی مقدار که برای وابستگی کوتاه‌مدت روزانه و برای وابستگی زیاد هفتگی کم می‌شود. پزشک برای کم‌کردن ولع و کنترل علائم داروهای جایگزین مثل Zubsolv و Suboxone (بر پایه‌ی بوپرنورفین) و داروهایی مثل کلونیدین و لورازپام تجویز می‌کند.
ایمپلنت نالترکسون برای پیشگیری از بازگشت
نالترکسون داروی مکمل تأییدشده‌ی FDA است که وسوسه را خنثی می‌کند و فقط بعد از دوره‌ی سم‌زدایی به‌کار می‌رود. به شکل قرص (روزانه)، آمپول (ماهانه) و ایمپلنت (حدود شش ماه اثر) موجود است و پزشک نوع مناسب را تعیین می‌کند. چون قرص و آمپول ممکن است فراموش شوند، ایمپلنت که با بی‌حسی موضعی و جراحی سرپایی کاشته می‌شود، روش مطمئن‌تری برای جلوگیری از بازگشت است. نالترکسون در وابستگی به مرفین، هروئین، اکسی‌کدون، متادون، کدئین و الکل هم کاربرد دارد.
درباره‌ی داروهای کنترل علائم، قرص کلونیدین و ترک اعتیاد را هم بخوانید. ترک ترامادول ۲۰۰ چند روز طول می‌کشد؟
